Roberto Abadie, Katulong na Propesor, Kagawaran ng Kinesiolohiya, Unibersidad ng Wisconsin-Madison; antropologong medikal
Celia B. Fisher, Tagapangulo ng Marie Ward Doty University sa Etika; Direktor ng Center for Ethics Education; Propesor ng Sikolohiya, Fordham University
Sa buong mundo, ang mga awtoritaryan at populistang pamahalaan ay lalong tinatarget ang mga institusyong siyentipiko, binabawasan ang pondo para sa pananaliksik sa mga marginalized na populasyon, at sinesensura ang mga natuklasan na humahamon sa umiiral na mga naratibong pampulitika. Sa Hungary, ang mga pagsisikap ng pamahalaan ni Orbán na baguhin ang mga institusyon ng mas mataas na edukasyon at pananaliksik nagtaas ng mga alalahanin tungkol sa kalayaang pang-akademiko at awtonomiya. Ang Brazil, sa ilalim ng administrasyong Bolsonaro, ay paulit-ulit na hinamon ang agham pangkapaligiran, pinahina ang mga proteksyon para sa mga teritoryo ng mga Katutubo, at minaliit ang kadalubhasaan sa agham sa mga isyu tulad ng pagbabago ng klima at ang Pandemya ng COVID-19Ang ganitong padron ay lalong matindi sa Estados Unidos sa ilalim ng kasalukuyang administrasyon. Katulad ng sa iba pang mga pandaigdigang lider pagsulong ng mga awtoritaryan na adyenda, ang posisyon ng kasalukuyang administrasyon Ang pag-aalala sa mga intelektuwal, siyentipiko, at tagapagturo ay madalas na inilalarawan ng mga kritiko bilang kumakatawan sa isang anti-rasyonal at anti-siyentipikong etos sa konteksto ng umuusbong na pandaigdigang awtoritaryanismo. Sa kritikal na aspeto, bagama't ang pagbagsak ng demokratiko sa US ay hindi pa naganap noon, halos isang-kapat ng mga bansa sa mundo ay ay nakakaranas ng demokratikong "pagtalikod". Ang pagbagsak ng demokrasya ay hindi mapaghihiwalay na nauugnay sa pagbagsak ng kalayaan sa agham, at walang bansang ligtas dito.
Sa ilalim ng administrasyong Trump, ang Estados Unidos ay Ni-refer sa pagbabago ng klima bilang isang "panloloko" at binawi mula sa Kasunduan sa Paris noong dalawang okasyon. Mas kamakailan lamang, makabuluhang pagbawas ay ipinatupad sa mga pangunahing pinagmumulan ng pampublikong pondo para sa siyentipikong pananaliksik, kabilang ang National Institutes of Health (NIH) at National Science Foundation (NSF), kasama ang mga paghirang ng mga ideologo na nakahanay sa politika sa mga posisyon sa pamumuno. Daan-daang pag-aaral sa mga larangan tulad ng kalusugan ng LGBTQ+, migrasyon, kapansanan, HIV/AIDS, at mga disparidad sa kalusugan ang naiulat na tinapos, pinaghigpitan o inalis ang pondo, na nakakagambala sa mga pipeline ng agham, produksyon ng kaalaman, pati na rin ang mga indibidwal na plano, pangarap at landas sa karera, lalo na para sa mga menor de edad na unang iskolar. Ang mga larangang ito ng pananaliksik naiulat na tinarget sa pamamagitan ng mga tool ng artificial intelligence na tumutukoy sa ilang partikular na keyword, kabilang ang "lahi", "kababaihan" at "mga disparidad sa kalusugan". Ang mga pagbabagong ito, ayon sa mga kritiko, binago ang matagal nang mga pamantayan sa pagpapatakbo ng mga institusyong ito, lalo na sa pamamagitan ng mga pagsisikap na naglalayong tugunan ang pinaghihinalaang ideolohikal na bias sa pananaliksik, kabilang ang mga balangkas ng Diversity, Equity, and Inclusion (DEI).
Ang komunidad ng mga siyentipiko ay tumugon sa iba't ibang paraan, sinusubukang umangkop sa mga bagong realidad ng institusyon, mapanatili ang pagpapatuloy ng pananaliksik sa ilalim ng mga limitadong kondisyon ng pondo, o lumipat sa mga alternatibong larangan ng pag-aaral upang mapanatili ang mga laboratoryo at mabayaran ang mga mag-aaral at kawani ng mga nagtapos. Ang sitwasyong ito ay lalong nagpapagulo sa malawakang pag-asa ng maraming departamento at unibersidad sa US sa mga gawad ng gobyerno bilang tanging pinagmumulan ng mga suweldo ng mga imbestigador at mga gastos sa operasyon na may kaugnayan sa pananaliksik.
Sa gitna ng kalituhan, pagkapagod, at panganib ng paralisis, mahalaga na ang komunidad ng mga siyentipiko ay hindi sumuko sa mga patakarang awtoritaryan. Halimbawa, ang mga mananaliksik ay maaaring maharap sa presyur na talikuran ang mga partikular na larangan ng pagsisiyasat, ibukod ang mga marginalized na populasyon mula sa mga prayoridad sa pananaliksik, baguhin ang wikang ginagamit upang ilarawan ang kanilang trabaho o putulin ang matagal nang pakikipagsosyo sa komunidad. Sa halip, dapat nating itanong ang mga tanong na itinaas sa isang kamakailang komentaryo ni Fisher at iba pa (2026): Paano magsasagawa ng etikal na pananaliksik sa mga kapaligirang may etikal na limitasyon? Paano mapapanatili ang mga ugnayan at tiwala na nakabatay sa komunidad sa ilalim ng mga kondisyon ng kawalang-tatag ng institusyon? Paano dapat tugunan ng mga mananaliksik ang moral na pagkabalisa na nararanasan bilang tugon sa mga limitasyon na pumipigil sa kanila na gawin ang kanilang pinaniniwalaang tama sa etika?
Habang nahihirapan ang mga imbestigador – kadalasan nang nag-iisa – na pagtugmain ang mga kinakailangan ng Institutional Review Board para sa proteksyon ng mga kalahok sa kanilang mga propesyonal na layunin, pinahahalagahan, at inaasahan, dapat nating ipaalala sa ating sarili na ang siyentipikong pananaliksik ay naharap sa maraming mapanganib na panahon sa buong kasaysayan. Halimbawa, mula noong mga unang araw ng epidemya ng AIDS, ang takot at diskriminasyon laban sa mga baklang lalaki, mga taong nag-iiniksyon ng droga, at mga lumipat sa US ay... naantalang pondo para sa pananaliksik sa HIVAng kasalukuyang krisis ay malamang na hindi na ang huli. Sa kritikal na aspeto, ang humihina ngunit nananatiling pandaigdigang impluwensya ng US ay nagpapatibay sa mga awtoritaryan na tendensiya na sumira sa agham sa ibang bansa. Ang dinamikong ito ay nagtutulak sa isang pandaigdigang pagtutuos sa mga etikal na hamon ng pagsasagawa ng pananaliksik sa ilalim ng mga awtoritaryan na kondisyon.
Ang umuusbong na kapaligirang ito ay nagdudulot ng mga hamon para sa mga mananaliksik at komunidad. Ito ay lalong mahalaga para sa mga siyentipiko sa kalusugang panlipunan at pampubliko na sumusuri sa impluwensya ng mga hindi pagkakapantay-pantay sa istruktura sa mga populasyon na nasa laylayan sa lipunan at ekonomiya, na lalong nagiging mahina sa mga epidemya, krisis sa ekonomiya, pagbabago ng klima at mga kaugnay na sakuna. Ang mga pagbawas sa pondo ay nagbabanta sa pagpapatuloy ng matagal nang pananaliksik, na kritikal na nagpapahina sa tiwala sa agham mula sa loob. Sa madaling salita, ang mga kaugnay na miyembro ng komunidad ay nawawalan ng tiwala sa malawakang mga pagsubok at pananaliksik at nagiging atubili na lumahok, na siya namang nakakaapekto sa pagiging mapagkakatiwalaan ng mga resulta.
Ang biglaang pagkawala ng mga daluyan ng pondo ay hindi lamang nakakapinsala sa pagtuklas ng agham. Ang mga pagkagambala sa pagpopondo ng pananaliksik ay maaaring magsapanganib sa mga taon ng pagbuo ng tiwala at pakikipagtulungan sa mga organisasyong nakabase sa komunidad at pakikipag-ugnayan sa mga mahihina o marginalized na populasyon. Para sa mga organisasyong nakabase sa komunidad, ang pagpopondo ng pananaliksik ay kadalasang gumaganap ng isang kritikal na papel sa pagpapanatili ng mga mahahalagang serbisyo at gawaing adbokasiya. Para sa marami sa mga komunidad na ito, kadalasang nag-iingat sa mga kasanayan sa pananaliksik na extractive kung saan ang mga mananaliksik ay "naglalaho" pagkatapos ng pagkolekta ng datos, ang patuloy na presensya at pangmatagalang pakikipag-ugnayan ay... mahalaga sa pagbuo at pagpapanatili ng tiwala. Pinansyal na kabayaran ay madalas ding tinitingnan ng mga kalahok sa pananaliksik bilang bahagi ng isang patas na kaayusan, kung saan ang kaalaman at karanasan sa buhay ay naaangkop na pinahahalagahan at kinikilala. Napipilitan na ngayong isaalang-alang muli ng mga mananaliksik ang mga nakaraang pangako sa mga organisasyon at populasyon na madalas nilang pinaglalaanan ng kanilang mga karera. Sa kawalan ng pondo para sa pananaliksik, dapat muling bigyang-kahulugan ng mga mananaliksik at komunidad ang kanilang mga pakikipagsosyo at tukuyin ang mga bagong mekanismo para sa kolaborasyon at pakikipag-ugnayan.
Ang mga panganib ng self-censorship bilang tugon sa pagguho ng mga istruktura ng pagpopondo ay humahamon sa mga itinatag na modelo ng pag-iwas, paggamot at participatory research na nakabatay sa komunidad. Maaari itong magdulot ng pagkabalisa sa moralidad - Ang masakit na emosyonal na disonance nararamdaman ng mga imbestigador kapag pinagbabawalan silang magsagawa ng agham sa mga paraang sa tingin nila ay tama sa moral. Kasabay nito, maaari rin itong magdulot ng pagkakataon upang muling isaalang-alang kung paano nabubuo at napapanatili ang mga pakikipagsosyo sa ilalim ng mga kondisyon ng paghihigpit. Ang pagpapanatili ng pakikipag-ugnayan ay nagiging mahalaga. Ang mga aktibidad na mababa ang gastos at hindi nangangailangan ng maraming mapagkukunan, tulad ng mga pagtatasa ng pangangailangan o pagsusuri ng programa, ay makakatulong na mapanatili ang pakikipagtulungan ng komunidad sa mga panahon ng kawalan ng katiyakan, habang lumilikha rin ng espasyo para sa malinaw na diyalogo tungkol sa mga inaasahan para sa patuloy na pakikipagsosyo.
Kaugnay nito, ang mga panibagong pangako sa pakikipag-ugnayan sa komunidad ay makakatulong na mabawasan ang ating pagkabalisa sa moralidad sa pamamagitan ng paggawa ng mahusay na agham o pagpapanatili ng mga ugnayan sa mga kasosyo sa komunidad sa kabila ng mga hadlang sa politika. Bilang Fisher at iba pa (2026) iminungkahi, ang sama-samang suporta at pagkakaisa ay maaaring maging isang malakas na panlaban sa mga indibidwal na damdamin ng kawalan ng pag-asa, pagkakasala, at maging ng galit. Ang muling pag-aalab ng ating mga pangako sa mga kasosyo sa komunidad ay maaari ring maitama ang pinsalang moral na naranasan ng lahat ng tapat na stakeholder sa pagtataguyod ng kalusugan at kagalingan ng lahat ng miyembro ng lipunan. Ito pangako dapat ding isama ang pagbabahagi ng mga hindi direktang gastos na tradisyonal na pumapabor sa mga unibersidad at institusyon ng pananaliksik, na nakinabang sa pananalapi mula sa suporta ng gobyerno o pribadong sektor sa pananaliksik ng komunidad.
Hindi dapat sayangin ang sandaling ito ng krisis. Sa halip, maaari itong ituring bilang isang pagkakataon para sa paglaban, na nailalarawan sa pamamagitan ng panibagong pangako sa etikang siyentipiko. Nangangailangan ito ng katatagan ng mga imbestigador at institusyon, kababaang-loob sa epistemolohiya, at pagiging bukas sa pagninilay-nilay kung paano hinuhubog ang mga prayoridad sa pananaliksik, at na ang mga pangangailangan ay nakasentro o nasa gilid ng lipunan sa proseso. Kadalasan, ang ating pananaliksik ay nakatuon sa mga indibidwal na salik kaysa sa sistematikong mga salik, panloob na bisa kaysa sa karanasan ng mga tao, at mga teknolohikal o parmakolohikal na inobasyon kaysa sa mga estruktural o sistematikong interbensyon, habang hindi sapat na tinutugunan ang mga sistematikong hadlang. Nililimitahan ng lahat ng ito ang tagumpay ng siyentipikong establisyemento sa pagpapabuti ng mga kondisyong nais nating maunawaan.
Sa mga panahong ang mga awtoritaryan na pamahalaan ay naghahangad na limitahan ang siyentipikong pagsisiyasat, dapat nating tingnan ang mga sandaling ito hindi lamang bilang mga hamon sa kalayaang siyentipiko, kundi pati na rin bilang mga imbitasyon upang suriin ang ating sariling mga palagay at pag-aatubili. Ang pakikiisa sa iba pang mga imbestigador at komunidad sa paglaban sa parehong mga paghihigpit na ipinataw ng gobyerno at sa mga hangganang ipinataw mismo na nagpapahina sa atin sa pagtugon sa sistematikong kawalan ng katarungan ay maaaring magpalakas sa integridad ng etika at sa panlipunang epekto ng ating agham. Ang bawat makabagong pagtuklas na nagpapabuti sa buhay ng mga pinakamahihina ay muling nagpapatibay sa mga halaga ng katotohanan, dignidad ng tao at katarungang panlipunan, sa harap ng mga pagsisikap na patahimikin, gawing politikal o bawasan ang agham.
Larawan ni Khashayar Kouchpeydeh on Unsplash
Pagtanggi sa pananagutanAng impormasyon, opinyon, at rekomendasyong inilahad sa aming mga guest blog ay mula sa mga indibidwal na nag-ambag at hindi kinakailangang sumasalamin sa mga pinahahalagahan at paniniwala ng International Science Council. Hindi mananagot ang Fordham University o ang University of Wisconsin-Madison sa mga opinyong ipinahayag.
Magbasa nang higit pa tungkol sa Ang UN ay nagtataguyod para sa isang alternatibo sa GDP – makapagbigay ba nito ang agham panlipunan? Magbasa nang higit pa tungkol sa paghirang ni UHWB kay Sylvia Szabo bilang bagong Executive Director Magbasa nang higit pa tungkol sa Bakit nabibigo pa ring maabot ng mga inobasyon sa kalusugan ang Pandaigdigang Timog? 